اهمیت ده درس
حافظه انسان به دو حافظه کوتاه مدت و دراز مدت تقسیم می شود. البته برخی حافظه میان مدت را نیز در تعاریفشان گنجانیده اند که به موقعش درباره اش مفصل بحث خواهیم کرد. حفظیات ما معمولا به حافظه کوتاه مدت می رود. یعنی پس از مدتی از یادمان می رود. اگر قرار باشد که ما حفظ قرآن کنیم و از آن طرف هم یادمان برود، به مرور زمان اساسا انگیزه مان را نسبت به کار حفظ قرآن از دست می دهیم و اعتماد به نفسمان کم می شود. لذا باید طوری محفوظاتمان را طراحی و برنامه ریزی کنیم که خیلی خوب و مناسب و به موقع بتوانیم از آنها بهره ببریم و سرخورده نشویم. برای این منظور، می بایست که پس از مدتی که محفوظاتمان در حافظه کوتاه مدت بود آن را با انواع و اقسام ترفندها و قابلیتها به حافظه دراز مدت بسپاریم تا سر بزنگاه بتوانیم از آنها استفاده کنیم.
لذا باید با مرور منظم و اصولی و تحت برنامه ای به نام ده درس و با تکرار حفظیات یک روز تا ده روز بعدش می توانیم محفوظات کوتاه مدتمان را به مرور زمان به محفوظاتی با قابلیت دسترسی در هر دراز مدتی تبدیل کنیم. حفظ امروز فردا می شود حفظ دیروز و پس فردا می شود حفظ پریروز... ما هر روز و تا 10 روز باید حفظ امروز را مجددا و البته از حفظ، تکرارش کنیم. بعد از روز دهم دیگر لزومی به تکرار نیست و این صفحه جدید که حفظ امروزمان بوده و تا آن روز می شود حفظ 10 روز پیشمان، می رود در دائره محفوظات قبلی و در دوره ها و مرور ها به آن رسیدگی می شود که در بحث روش مرور محفوظات درباره این موضوع هم سخن خواهم گفت بعون الله تعالی...
حفظمان باید قطعی و صد در صد باشد و در مرورهایی که تحت عنوان مفهوم ده درس انجام می دهیم هم باید این مرور به صورت 100% باشد و به غیر از نمره 20 به نمره دیگری فکر نکنیم... حفظی حفظ است که بی تپق و بی اشکال باشد. ده درس هم باید همینطوری مرور بشود...
کسی که روزانه یک صفحه حفظ می کند، 10 صفحه آخر محفوظاتش می شود 10 درسش... و اگر روزانه 2 صفحه حفظ می کند، ده درسش می شود 20 صفحه اخیر... و اگر روزانه نیم صفحه حفظ می کند، ده درس اخیرش می شود 5 صفحه اخیر... البته این مدل ده درس را همه می گویند. ولی من می گویم که همیشه یک جزء اخیر، می شود ده درس اخیر... چه روزانه 5 خط حفظ کنید و چه 2 صفحه... درست است که تکلیف سخت می شود ولی در عوضش بهتر به ذهن سپرده می شود و شخص برای دوره ای اصلی که در نظر من یکساله است آماده می شود.... اصولا ذهن آن فرد و قابلیت های فک و دهان و حنجره و سایر ملزوماتش که در خواندنش تاثیر دارند، با طرح یک جزء اخیر مانوس شده و عادت می کند و خو می گیرد و برایش امری طبیعی می شود... ولی با اینحال در مساله ده درس چه به نظر من عمل بشود یعنی یک جزء اخیر و چه به نظر سایر اساتید گرانسنگ، هر دو خوب است. مهم این است که اهمیت ده درس را دریابیم و هر روز محفوظات اخیرمان را البته تا سقف ده درس اخیر، مرور و تکرار کنیم...
برخی فکر می کنند که روحیه و استعداد خاصی دارند و لزومی ندارد که به امر ده درس تکیه ای داشته باشند و لذا از برنامه ده درس غافل می شوند. لکن این مساله یک مساله علمی است و برای همه خلائق، ثابت است. درست است که هر کاری استثناء هم دارد. ولی این کار از مواردی است که استثناء داشتنش در هر یک ملیارد یک نفر است. لذا به 10 درس اهمیت دهید و هر روز انجامش دهید...
برخی از اساتید هم به جای 10 درس، 7 درس را توصیه می کنند. ولی به نظر می رسد که کمتر از 10 درس نمی شود و باید حتما تا سقف 10 درس را هر روز انجام بدهیم...
پرداختن به درس دیروز و پریروز هم اهمیت دارند. لکن در همان مقوله ده درس در واقع به آنها رسیدگی می شود. مگر اینکه از باب تاکید بیشتر، بخواهیم به درس دیروز و پریروز هم برسیم و بیشتر بر آن تاکید کنیم...
اگر عمری باقی باشد در جلسات بعدی روش مرور محفوظات رو هم توضیح خواهم داد... ببرکت صلوات بر محمد و آل محمد...
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم....
برچسب:
نویسنده: آتنا حسینیپور