نظر من درباره کاراته

من سالها کاراته کار کردم

از سال 60 تا 78

میشه حدودا 19 سال...

البته اوج کار کردن و تمرین کردن من به سالهای 70 تا 75 یعنی 6 سال می رسد... آن موقع ها تا مرز رفتن به تیم ملی هم رفتم، ولی مشکلات بعدی خانوادگی باعث بازماندنم از این قافله شد...

از سال 78 تا اکنون که 95 است به طورر کل کاراته را متاسفانه کنار گذاشته ام... مشکلاتم زیاد بوده... البته گاهی یک تمرینکی داشته ام... ولی آنقدر نیست که به حساب بیاید...

ای کاش تمریناتم را ادامه می دادم...

اکنون وزنم زیاد شده...

خیلی تحرکم کم شده...

اگر آن سالها را در ورزش سپری نمی کردم، اکنون بدنم و پاهایم تاب و تحمل چنین وزنی را نداشتند... و مثل تمام کسانی که وزنشان زیاد است و ثابت و یک جا نشین هستند می شدم....

و ای کاش که اصلا به جای کاراته می رفتم ورزش باستانی...

ورزشی که اصلا اسم ندارد... همه به ورزش باستانی که نوعیتش را معلوم می کند می نامندش... نمی دانم نام اصلی اش در گزاره های تاریخی باستانی ما ایرانیان چیست... ولی هر چه هست ورزشی است که صد در صد بهتر از کاراته است...

اکنون میخواهم ورزش را ادامه بدهم. نمیدانم همان کاراته را ادامه دهم یا بروم ورزش باستانی... شاید کاراته بروم از این جهت که ادامه رویه قبلی است، بهتر باشد. از طرفی هم اگر باستانی بروم، ورزش اصیلی است که برای روحیه ام هم خوب است... امیدوارم که به توفیقات الهی و دعای خوبان عالم، گزینه هیچکدام قسمتم نشود...

شما هم دعا کنید...

یامهدی ادرکنی